Po przylocie na jedno z lotnisk w pobliżu Wenecji przejedziemy do miasta. Następnie, już drogą wodną, udamy się do hotelu. Po zakwaterowaniu wspólne zwiedzimy jedną z licznych wystaw towarzyszących Biennale. W restauracji mieszczącej się w siedzibie Biennale zjemy kolację i przy winie posłuchamy wprowadzenia do historii wystaw weneckich oraz tegorocznej edycji, której hasłem przewodnim zaproponowanym przez dyrektor artystyczną Koyo Kouoh jest zapożyczone ze świata muzyki jazzowej pojęcie „In Minor Keys” (w tonacji molowej). Tuż przed ogłoszeniem programu artystycznego 61.Biennale Koyo Kouoh zmarła. Była cenioną kuratorką, ale przede wszystkim postacią, która pokazała światu współczesną sztukę afrykańską i miała imponującą listę publikacji na jej temat. Wypracowaną przez nią koncepcję wdraża zespół jej współpracowników. Tegoroczne Biennale ma odchodzić od publicystycznego komentarza do politycznej czy społecznej sytuacji świata, a zachęcać do „kontemplacyjnego spotkania z tym, co delikatne i na co dzień pomijane – z cichymi głosami, zaniedbanymi narracjami, mikropamięciami.”

Po śniadaniu, korzystając z tramwajów wodnych vaporetto, przejedziemy do Arsenału, czyli jednej z dwóch głównych przestrzeni wystawowych Biennale. Tu spotkamy się z historyczką sztuki, akredytowaną przewodniczką po wystawach Biennale. W przerwie wspólnego zwiedzania będzie czas na lunch we własnym zakresie. Po kolejnej porcji artystycznych doznań, popołudniową porą wrócimy do hotelu. Wieczorem zjemy wspólną kolację i weźmiemy udział w fakultatywnych atrakcjach uzależnionych od programu wydarzeń towarzyszących Biennale. Propozycje przedstawimy po ogłoszeniu tego programu przez organizatorów.

Tego dnia podziwiać będziemy propozycje pawilonów narodowych umiejscowionych w Parku Biennale. Wraz z naszą przewodniczką odwiedzimy m.in. pawilon polski 𝘇 𝗶𝗻𝘀𝘁𝗮𝗹𝗮𝗰𝗷𝗮̨ 𝗮𝘂𝗱𝗶𝗼-𝘄𝗶𝗱𝗲𝗼 „𝗝𝗲̨𝘇𝘆𝗸𝗶 𝘇 𝘄𝗼𝗱𝘆”. Autorami projektu pokazywanego na Biennale, a wyłonionego w konkursie, są Bogna Burska i Daniel Kotowski. Kuratorkami: Ewa Chomicka i Jolanta Woszczenko, Polska jest jednym z 28 krajów posiadających (od lat 30. XX wieku) własne miejsce wystawowe. Dzieła polskich artystów były pokazywane na Biennale w Wenecji od końca XIX wieku, ale to decyzja o budowie stałego pawilonu, będąca wyrazem aspiracji II Rzeczypospolitej do roli ważnego gracza w Europie i na świecie, była najistotniejszym momentem w historii naszej obecności na Biennale. Po południu będzie czas na lunch oraz dalsze, samodzielne zwiedzanie wystaw narodowych. Po odpoczynku w hotelu przejedziemy na wspólną kolację. Podobnie jak w dniu poprzednim, wieczór dopełnią atrakcje fakultatywne.

Po śniadaniu i wymeldowaniu z hotelu rozpoczniemy wspólne zwiedzanie Wenecji tropem artystycznym. W przypadku późniejszego wylotu będzie jeszcze czas wolny na osobiste pożegnanie z tym jedynym w swoim rodzaju miastem, po czym przejedziemy na lotnisko, by wylecieć do Polski.